اين عکس بعد از چند ساعت از گزارش راديو زمانه حذف شد. تذکر ماموران نیروی انتظامی به دختران جوان در مورد بدحجابی باعث درگیری در میدان هفت تیر تهران شد. به گزارش کانون زنان ایرانی، روز یکشنبه در پی اجرای طرح مبارزه با بدحجابی، تعدادی از ماموران وی‍ژه این طرح با دختران جوان درگیر شدند. بر پایه این گزارش، به گفته شاهدان عینی، ماموران سعی در دستگیری و بازداشت این زنان داشتند و با مقاومت آنان چند تن از مردان حاضر در میدان هفت تیر نیز با ماموران به بحث پرداختند. یکی از مغازه داران میدان هفت تیر در این باره گفت: "ماموران زن به سه دختر25 تا 30 ساله در باره حجابشان تذکر دادند، اما این تذکر با لحن تندی انجام گرفت که باعث برانگیختن واکنش آنها شد. یک پلیس زن سعی داشت با کشیدن دست یکی از دختران سعی در سوار کردن او به ماشین داشته باشد، اما او حاضر به سوار شدن نبود. مامور مرد هم با پای خود به ساق پای زن جوان زد. این ماجرا باعث دخالت مردم شد. این سه زن سرانجام توسط حاضران در میدان هفت تیر از صحنه خارج شدند و با یک ماشین سمند از صحنه دور شدند."

□
مطلب "میترا خلعتبری" رو هم در همین زمینه بخونید:
در تمام مدتي كه بيرون از خانه هستم از همه چيز تنفر دارم. از ديشب مدام چهره اون زني رو مي بينم كه در هفت تير با كتك هاي ماموران پليس زخمي شده بود. مي تونم حس كنم و بفهمم كه اون زن چه حالي داشته. اون اتفاق براي من رخ نداد اما از ديشب به همه چيز و همه كس نفرين مي فرستم.
حالا به تمام ارگان هاي پليس كه به راحتي در سيما حاضر مي شوند و از رضايت مردم دم مي زنند، بدم مي ياد.
آقاي رادان كدام رضايت؟ اين زن كه ديروز با مشت و لگد ماموران وحشي زن شما به آن روز افتاد هم جزء همين مردم است، مي فهميد؟
از مردماني كه ديروز در هفت تير بودند و فقط تماشاچي اين صحنه بودند متنفرم.
از همه آنهايي كه مي توانستند به اين كار اعتراض كنند چرا همشهريشان را به اين وضع كتك زده اند، بدم مي ياد.
مگر گناه آن زن چه بود؟ اينكه حجاب خوبي نداشت؟ اينكه در خيابان هاي شهرش راه مي رفت. نفس مي كشيد. مي خنديد. نه شما حتي حس خنديدن را از همه گرفتيد.
حالم از مردم شهرم، از در و ديوار كثيف شهرم به هم مي خورد.از اينكه همه به فكر اين هستند تا جايي به نفر كناري پشت پايي بزنند تا خودشان به جايي برسند. از مردمي كه بي اختيار وقتي پشت چراغ قرمز هستند دست روي بوق مي گذارند و تا ثانيه اي ديرتر حركت مي كنند به پدر و مادر طرف فحش مي دهند، بدم مي ياد.
از همه ماموران زن پليس بدم مي ياد. از همه اين زنان كه عقده هاي دروني خودشان را با تذكر دادن و كتك زدن مردم بدبخت خالي مي كنند، بدم مي ياد.
از زندگي كردن در اين شهر كه ماه ها مردمش را با بحث بنزين سركار گذاشتند بدم مي ياد. از اينكه همه اين مسائل بازي مسخره اي بيش نبود و همه ملت سركار بودند بدم مي ياد.
روزي هزار بار در اين روزها با خودم مي گويم كاش ايراني نبودم، كاش ايراني نبودم، كاش ايراني نبودم.
روزگاري به ايراني بودن خودم افتخار مي كردم اما حالا حتي حاضر به دقيقه اي زندگي در اين . . .
از اينكه هر روز بايد منتظر يك خبر بد، يك فاجعه و يه مثيبت باشم خسته شدم.
از ايران خسته شدم . . .

□

پ ن : هر کاری کردم نتونستم بیخیال این عکس و مطلب بشم ... شرمم میاد بگم من تو این شهر زندگی می کنم ... شرمم میاد بگم من، همشهری این دختر هستم! ... برای اولین بار از ایرانی بودن خودم خجالت کشیدم ...
□